Οι πληγές της ψυχής μου
δεν επουλώθηκαν
μήτε με τις πλανήσεις του μυαλού μου
μήτε με παραισθήσεις ουσιών
μοναχά
με την πάροδο του χρόνου
κατέληξαν
σ'αιματοκύλισμα
θανάτου ψυχής
Δευτέρα 19 Νοεμβρίου 2007
Στης Ζωής το......Ταξίδι
Στης ζωής το αβέβαιο ταξίδι
Θέλω
Να μην ξεδιψάσω με το γλυκό κρασί εφησυχασμού
των Κικόνων
Να μην χορτάσω με τους καρπούς αμνησίας
των Λωτοφάγων
Στης ζωής το μεγάλο ταξίδι
Επιθυμώ
Να τυφλώσω τον Πολύφημο
των Κυκλώπων
Στης ζωής το αιώνιο ταξίδι
Αναζητώ
Τον έρωτα της Καλυψώς
Την αγάπη της Πηνελόπης
Την πίστη του Άργου
Θέλω
Να μην ξεδιψάσω με το γλυκό κρασί εφησυχασμού
των Κικόνων
Να μην χορτάσω με τους καρπούς αμνησίας
των Λωτοφάγων
Στης ζωής το μεγάλο ταξίδι
Επιθυμώ
Να τυφλώσω τον Πολύφημο
των Κυκλώπων
Στης ζωής το αιώνιο ταξίδι
Αναζητώ
Τον έρωτα της Καλυψώς
Την αγάπη της Πηνελόπης
Την πίστη του Άργου
Δευτέρα 22 Οκτωβρίου 2007
Οι Δάσκαλοι
Επιτέλους, εμφανίσθηκαν οι δάσκαλοι για να καθοδηγήσουν όλους εμάς τους ανόητους που λοξοδρομήσαμε. Όποιος υποστήριξε το << ΝΑΙ>> ήταν προδότης. Για τα Κυπριακά δεδομένα είμαι προδότης. Και είμαι περήφανος για την προδοσία μου.
Αντικρίζω με σιχαμάρα τις όποιες απόψεις και συμπεριφορές αυτών των σοφών διδασκάλων, των αυτόκλητων υπερασπιστών του Έθνους. Ανεξήγητα παρουσιάστηκε αυτό το αδιάλυτο αίσθημα αποστροφής που επιπλέει στα εσώψυχα μου. Προσπαθώ να το καταπνίξω αλλά μου φαντάζει αδύνατο. Αντικρίζω κάθε τους συμπεριφορά ως υποκινούμενη από κάτι που μόνο εκείνοι γνωρίζουν και έχουν χωμένο αδιόρατο μέσα τους, τους βλέπω ως συνένοχους στη διάλυση της Κύπρου. Και έστω και αν μπορώ να κρατήσω μια ελάχιστη κοινωνικά αποδεκτή συμπεριφορά απέναντι τους, τους αποφεύγω όπως ο διάβολος το λιβάνι και ουδέποτε πρόκειται να τους σεβαστώ ή να έχω οτιδήποτε, πέραν από μια επιφανειακή ανοχή, απέναντι τους. Ούτε καν να συζητήσω το Κυπριακό μαζί τους θέλω. Δεν θέλω να μεγαλώσει η βδελυγμία μου απέναντι τους, καθώς το επόμενο βήμα της σχέσης αυτής είναι το μίσος. Και δυστυχώς αυτοί αποτελούν την πλειοψηφία της Κύπρου. Απομονώνομαι από όλους αυτούς που συμπεριφέρονται κατ'αυτόν τον τρόπο. Και απορώ με την καθημερινή υποκρισία τριγύρω μας.
Αντικρίζω με σιχαμάρα τις όποιες απόψεις και συμπεριφορές αυτών των σοφών διδασκάλων, των αυτόκλητων υπερασπιστών του Έθνους. Ανεξήγητα παρουσιάστηκε αυτό το αδιάλυτο αίσθημα αποστροφής που επιπλέει στα εσώψυχα μου. Προσπαθώ να το καταπνίξω αλλά μου φαντάζει αδύνατο. Αντικρίζω κάθε τους συμπεριφορά ως υποκινούμενη από κάτι που μόνο εκείνοι γνωρίζουν και έχουν χωμένο αδιόρατο μέσα τους, τους βλέπω ως συνένοχους στη διάλυση της Κύπρου. Και έστω και αν μπορώ να κρατήσω μια ελάχιστη κοινωνικά αποδεκτή συμπεριφορά απέναντι τους, τους αποφεύγω όπως ο διάβολος το λιβάνι και ουδέποτε πρόκειται να τους σεβαστώ ή να έχω οτιδήποτε, πέραν από μια επιφανειακή ανοχή, απέναντι τους. Ούτε καν να συζητήσω το Κυπριακό μαζί τους θέλω. Δεν θέλω να μεγαλώσει η βδελυγμία μου απέναντι τους, καθώς το επόμενο βήμα της σχέσης αυτής είναι το μίσος. Και δυστυχώς αυτοί αποτελούν την πλειοψηφία της Κύπρου. Απομονώνομαι από όλους αυτούς που συμπεριφέρονται κατ'αυτόν τον τρόπο. Και απορώ με την καθημερινή υποκρισία τριγύρω μας.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
